Skedviken

Skedviken leży niecałe cztery mile na wschód od Uppsali i pół mili na północny zachód od miejscowości Rimbo. Leży w krajobrazie rolniczym i ma uprawiane grunty przy brzegach na zachodzie, północy i wschodzie. Dopiero na południu ciągły las zaczyna się przy brzegu jeziora. Chociaż istnieją połączenia autobusowe do tych okolic, dużą zaletą jest dostęp do własnego samochodu. Części najłatwiej dostępne z drogi publicznej to północna i zachodnia. Są to cypel przy brzegu Sörbodaviken (droga leśna od zachodu prowadzi tutaj), ruiny Mörby (dojazd od kościoła Fasterna) oraz molo poniżej domu opieki RånäsJezioro jest płytkie i dość typowym jeziorem równinnym, chociaż trzcina nie ma tak rozległego zasięgu. Trzcina jest przeważnie ograniczona do pasa wzdłuż brzegu, a kształt jeziora sprawia, że Skedviken ma dużą otwartą powierzchnię wody. W najdalej na południe położonej zatoce, Sörbodaviken, trzcina ma największy zasięg i tworzy tutaj szeroki pas wzdłuż zachodniego brzegu. Jezioro jest płytkie i dość typowym jeziorem równinnym, chociaż trzcina nie ma tak rozległego zasięgu.Występuje zarybiony i dorosły sandacz. Ponadto dużo okonia,szczupaka i ryb białych.Łódź: W Skedviken nie ma rampy do wodowania łodzi. Mniejsze łodzie można prawdopodobnie przenieść do Rånäs. Zalecany jest pływak wędkarski.Ptaki:Skedviken jest najbardziej znane z licznego występowania nurogęsi i szlachara późną jesienią. Jezioro warto jednak odwiedzić także w innych porach roku. Oprócz zatrzymujących się ptaków wodnych wiosną i jesienią, w trzcinach słychać bąka, a wzdłuż brzegów podczas wczesnoletnich nocy kilka gatunków ptaków śpiewających nocą.Inne:Droga leśna do Sörbodaviken jest prywatna i nie wolno po niej jeździć bez zgody właściciela, nawet jeśli szlaban jest podniesiony. To samo dotyczy drogi do Djurgården. Ruiny Mörby są własnością prywatną i dlatego nie wolno na nie wchodzić, chyba że wyraźnie wskazano, że jest to dozwolone.